וַתֵּ֣רֶא דְלִילָ֗ה כִּֽי־הִגִּ֣יד לָהּ֮ אֶת־כָּל־לִבּוֹ֒ וַתִּשְׁלַ֡ח וַתִּקְרָא֩ לְסַרְנֵ֨י פְלִשְׁתִּ֤ים לֵאמֹר֙ עֲל֣וּ הַפַּ֔עַם כִּֽי־הִגִּ֥יד לה [לִ֖י] אֶת־כָּל־לִבּ֑וֹ וְעָל֤וּ אֵלֶ֙יהָ֙ סַרְנֵ֣י פְלִשְׁתִּ֔ים וַיַּעֲל֥וּ הַכֶּ֖סֶף בְּיָדָֽם׃
האָט דלילה געזען, אַז ער האָט איר דערצײלט זײַן גאַנץ האַרץ, און זי האָט געשיקט און גערופֿן די פֿירשטן פֿון די פּלִשתּים, אַזױ צו זאָגן: קומט אַרױףֿ דאָס מאָל, װאָרום ער האָט מיר דערצײלט זײַן גאַנץ האַרץ. זײַנען אַרױפֿגעקומען צו איר די פֿירשטן פֿון די פּלִשתּים, און זײ האָבן אַרױפֿגעבראַכט דאָס געלט אין זײער האַנט.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.