וַֽיִּשְׁמְע֞וּ שְׁלֹ֣שֶׁת ׀ רֵעֵ֣י אִיּ֗וֹב אֵ֣ת כָּל־הָרָעָ֣ה הַזֹּאת֮ הַבָּ֣אָה עָלָיו֒ וַיָּבֹ֙אוּ֙ אִ֣ישׁ מִמְּקֹמ֔וֹ אֱלִיפַ֤ז הַתֵּימָנִי֙ וּבִלְדַּ֣ד הַשּׁוּחִ֔י וְצוֹפַ֖ר הַנַּֽעֲמָתִ֑י וַיִּוָּעֲד֣וּ יַחְדָּ֔ו לָב֥וֹא לָנֽוּד־ל֖וֹ וּֽלְנַחֲמֽוֹ׃
און אִיובֿס דרײַ גוטע פֿרײַנט האָבן געהערט פֿון אַל דעם דאָזיקן בײז װאָס איז געקומען אױף אים, און זײ זײַנען געקומען איטלעכער פֿון זײַן אָרט, אֶליפֿז דער תֵּימָני, און בִלדַד דער שוחי, און צופֿר דער נַעַמָתי; און זײ האָבן אָפּגערעדט אין אײנעם צו גײן אים באַדױערן און אים טרײסטן.
Malbim
Hearing of the calamities that had befallen him, Job's three friends, Eliphaz of Teman, Bildad of Shuah and Zophar of Naamah traveled from afar to mourn his losses and to comfort him.13Notwithstanding Malbim's reservations in the matter, the plain meaning of the text is that despite the afflictions Job did not sin; Satan has lost the heavenly wager. We the readers know this but Job and his companions do not. They have no knowledge at all of the true reasons for Job's destruction. This is the irony of their debate.
Rashi
to bemoan Heb. לנוד, as in (Isa. 51:19): “who will lament (ינוד) for you?”; (Jer. 22:10), “neither bemoan (תנדו) him.”