וּבְהַגִּ֡יעַ תֹּר֩ נַעֲרָ֨ה וְנַעֲרָ֜ה לָב֣וֹא ׀ אֶל־הַמֶּ֣לֶךְ אֲחַשְׁוֵר֗וֹשׁ מִקֵּץ֩ הֱי֨וֹת לָ֜הּ כְּדָ֤ת הַנָּשִׁים֙ שְׁנֵ֣ים עָשָׂ֣ר חֹ֔דֶשׁ כִּ֛י כֵּ֥ן יִמְלְא֖וּ יְמֵ֣י מְרוּקֵיהֶ֑ן שִׁשָּׁ֤ה חֳדָשִׁים֙ בְּשֶׁ֣מֶן הַמֹּ֔ר וְשִׁשָּׁ֤ה חֳדָשִׁים֙ בַּבְּשָׂמִ֔ים וּבְתַמְרוּקֵ֖י הַנָּשִֽׁים׃
און אַז עס האָט דערגרײַכט די רײ פֿון מײדל נאָך מײדל, צו קומען צום מלך אַחַשוֵרוֹש, נאָך דעם װי זי האָט געהאַט צװעלף חדשים, לױט דעם אײַנפֿיר פֿאַר די פֿרױען – װאָרום אַזױ האָבן געמוזט דערפֿילט װערן די טעג פֿון זײערע זאַלבונגען: זעקס חדשים מיט אײל פֿון מירע, און זעקס חדשים מיט בשׂמים און מיט זאַלבן פֿון פרױען –
Tze'enah Ure'enah
“When the maiden’s turn came” [2:12]. One can ask about this verse. Why does it have to say that each maiden was taken to the king after twelve months? The explanation is that each maiden was prepared for twelve months and she was given good perfume and soap to wash so that her body would be pure for the king. However, the pious Esther did not allow herself to be persuaded in twelve months and she remained silent.