וְנָת֨וֹן הַלְּב֜וּשׁ וְהַסּ֗וּס עַל־יַד־אִ֞ישׁ מִשָּׂרֵ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ הַֽפַּרְתְּמִ֔ים וְהִלְבִּ֙ישׁוּ֙ אֶת־הָאִ֔ישׁ אֲשֶׁ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ חָפֵ֣ץ בִּֽיקָר֑וֹ וְהִרְכִּיבֻ֤הוּ עַל־הַסּוּס֙ בִּרְח֣וֹב הָעִ֔יר וְקָרְא֣וּ לְפָנָ֔יו כָּ֚כָה יֵעָשֶׂ֣ה לָאִ֔ישׁ אֲשֶׁ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ חָפֵ֥ץ בִּיקָרֽוֹ׃
און מע זאָל געבן דאָס קלײד און דעם פֿערד אױף דער האַנט פֿון אײנעם פֿון די האַרן פֿון מלך, די אַדלײַט, און מע זאָל אָנקלײדן דעם מאַן װאָס דער מלך װיל אים אָנטאָן כּבֿוד, און מע זאָל אים מאַכן רײַטן אױפֿן פֿערד דורך דער ברײטער גאַס פֿון שטאָט, און אױסרופֿן פֿאַר אים: אַזױ װערט געטאָן צו דעם מאַן װאָס דער מלך װיל אים אָנטאָן כּבוד.
Rashi
Let the robe and the horse be handed to a man. But he did not mention the crown, because he saw that the king became jealous when he said that they should place the crown on [another] person’s head.