וַיֹּ֨אמֶר יוֹסֵ֤ף אֶל־אֶחָיו֙ אֲנִ֣י יוֹסֵ֔ף הַע֥וֹד אָבִ֖י חָ֑י וְלֹֽא־יָכְל֤וּ אֶחָיו֙ לַעֲנ֣וֹת אֹת֔וֹ כִּ֥י נִבְהֲל֖וּ מִפָּנָֽיו׃
און יוֹסף האָט געזאָגט צו זײַנע ברידער: איך בין יוֹסף; לעבט נאָך מײַן פֿאָטער? און זײַנע ברידער האָבן אים ניט געקענט ענטפֿערן, װאָרום זײ האָבן זיך דערשראָקן פֿאַר אים.
Rashi
נבהלו מפניו [FOR] THEY WERE AMAZED AT HIS PRESENCE — out of shame.
Radak
ויאמר, After Joseph had finished weeping he told his brothers אני יוסף.
Sforno
העוד אבי חי?, “how could he have survived so many years of worry over my fate?”