וּשְׂמַחְתֶּ֗ם לִפְנֵי֮ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶם֒ אַתֶּ֗ם וּבְנֵיכֶם֙ וּבְנֹ֣תֵיכֶ֔ם וְעַבְדֵיכֶ֖ם וְאַמְהֹתֵיכֶ֑ם וְהַלֵּוִי֙ אֲשֶׁ֣ר בְּשַֽׁעֲרֵיכֶ֔ם כִּ֣י אֵ֥ין ל֛וֹ חֵ֥לֶק וְנַחֲלָ֖ה אִתְּכֶֽם׃
און איר זאָלט זיך פֿרײען פֿאַר ה׳ אײַער גאָט, איר, און אײַערע זין און אײַערע טעכטער, און אײַערע קנעכט און אײַערע דינסטן, און דער לֵוִי װאָס אין אײַערע טױערן; װאָרום ער האָט ניט קײן חלק און קײן נחלה בײַ אײַך.
Ibn Ezra
Scripture repeats the word you will rejoice [cf.: 7], in order to introduce the principle that you must gladden the Levite, because he has no portion as you yourself have.
Rav Hirsch
V. 12. ושמחתם וגו׳: also ein völliges Mithinaufnehmen der Familie in allen Angehörigen aus der Dezentralisation in den Mittelpunkt. Es ist ganz eigentlich das Innewerden der Familienfreude vor Gott in dem Umkreis seines Gesetzes.
Rav Hirsch
והלוי אשר בשעריכם. Es scheint vorauszusetzen, daß die Leviten, obgleich mit besonderen Städten zum Wohnsitze vom Gesetze bedacht, doch im Lande zerstreut unter der anderen Bevölkerung leben werden. Sie werden mit den Familien hinaufwandern und sollen Anteil an ihren Familienopfermahlen finden.