וּבְשֵׂעִ֞יר יָשְׁב֣וּ הַחֹרִים֮ לְפָנִים֒ וּבְנֵ֧י עֵשָׂ֣ו יִֽירָשׁ֗וּם וַיַּשְׁמִידוּם֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם וַיֵּשְׁב֖וּ תַּחְתָּ֑ם כַּאֲשֶׁ֧ר עָשָׂ֣ה יִשְׂרָאֵ֗ל לְאֶ֙רֶץ֙ יְרֻשָּׁת֔וֹ אֲשֶׁר־נָתַ֥ן יְהוָ֖ה לָהֶֽם׃
און אין שֵׂעִיר זײַנען פֿריער געזעסן די חוֹרים, אָבער די קינדער פֿון עֵשָׂו האָבן זײ פֿאַרטריבן, און זײ פֿאַרטיליקט פֿון פֿאַר זיך, און זיך באַזעצט אױף זײער אָרט, אַזױ װי ישׂראל האָט געטאָן צום לאַנד פֿון זײַן אַרב, װאָס גאָט האָט זײ געגעבן. –
Rashi
יירשום — This is a present tense form of the verb; it is as much as to say, I gave them power that they might go on driving them out continuously.
Chizkuni
כאשר עשה ישראל, “just as the Israelites did to the land which became their ancestral heritage.” Moses is speaking of the land settled by the tribes of Reuven, Gad., and half the tribe of Menashe.
Ibn Ezra
The Ḥorites are the descendants of “S̀eir the Ḥorite” [Genesis 36: 20].