כִּ֤י יְבִֽיאֲךָ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ אֶל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־אַתָּ֥ה בָא־שָׁ֖מָּה לְרִשְׁתָּ֑הּ וְנָשַׁ֣ל גּֽוֹיִם־רַבִּ֣ים ׀ מִפָּנֶ֡יךָ הַֽחִתִּי֩ וְהַגִּרְגָּשִׁ֨י וְהָאֱמֹרִ֜י וְהַכְּנַעֲנִ֣י וְהַפְּרִזִּ֗י וְהַֽחִוִּי֙ וְהַיְבוּסִ֔י שִׁבְעָ֣ה גוֹיִ֔ם רַבִּ֥ים וַעֲצוּמִ֖ים מִמֶּֽךָּ׃
אַז ה׳ דײַן גאָט װעט דיך ברענגען אין דעם לאַנד װאָס דו קומסט אַהין, עס צו אַרבן, און װעט אַרױסװאַרפֿן פֿון פֿאַר דיר פֿיל פֿעלקער, דעם חִתּי, און דעם גִרגָשי, און דעם אֶמוֹרי, און דעם כּנַעֲני, און דעם פּרִזי, און דעם חִוִי, און דעם יבֿוסי, זיבן פֿעלקער גרעסערע און שטאַרקערע פֿון דיר;
Rashi
ונשל This is an expression denoting casting away, and throwing to a distance, and similar is, (Deuteronomy 19:5) “and the iron flies off" (ונשל).
Ibn Ezra
fell from, “your olives will drop off” [28: 40] (the nun here is part of the triliteral root).
Rashbam
ונשל, he threw. If one uproots, or separates anything its position where it was firmly attached is described in such terms. Compare Deuteronomy 28,40 כי ישל זיתיך, “for your olives will drop off.” Compare also Deut. 19,5 ונשל הברזל מן העץ, “the iron (axe) will fall off the handle.”