בְּהִתְעַטֵּ֤ף עָלַי֙ נַפְשִׁ֔י אֶת־יְהוָ֖ה זָכָ֑רְתִּי וַתָּב֤וֹא אֵלֶ֙יךָ֙ תְּפִלָּתִ֔י אֶל־הֵיכַ֖ל קָדְשֶֽׁךָ׃
װען מײַן זעל איז געװען פֿאַרחלשט אין מיר, האָב איך אָן גאָט געדאַכט, און מײַן תּפֿילה איז געקומען צו דיר, אין דײַן הײליקן טעמפּֿל.
Rashi
When my soul grew faint Heb. בְּהִתְעַטֵּף. [Jonathan renders:] When it grew faint. Cf. (Lam. 2: 11) “For the infants swoon (בֵּעָטֵף),” (verse 12) “When they swoon (בְּהִתְעַטְּפָם) like wounded men.”
Malbim
my life was ebbing away: Jonah was close to dying in the belly of the fish from being crowded by all the embryos.
Malbim
I called the LORD to mind: I remembered now to pray and to do teshuvah and promise to fulfill God's word.