וַהֲשִׁמּוֹתִ֨י עָלֶ֜יךָ עַמִּ֣ים רַבִּ֗ים וּמַלְכֵיהֶם֙ יִשְׂעֲר֤וּ עָלֶ֙יךָ֙ שַׂ֔עַר בְּעוֹפְפִ֥י חַרְבִּ֖י עַל־פְּנֵיהֶ֑ם וְחָרְד֤וּ לִרְגָעִים֙ אִ֣ישׁ לְנַפְשׁ֔וֹ בְּי֖וֹם מַפַּלְתֶּֽךָ׃ (ס)
און איך װעל מאַכן באַנומען װערן װעגן דיר פֿיל פֿעלקער, און זײערע מלכים װעלן שױדערן אַ שױדער װעגן דיר, װען איך פֿאָך מײַן שװערד פֿאַר זײער פּנים;און זײ װעלן ציטערן אַלע רגע, איטלעכער פֿאַר זײַן לעבן, אין טאָג פֿון דײַן פֿאַלן.
Rashi
And I will cause...to be appalled [Heb. וַהֲשִּׁוֹתִי,] an expression of bewilderment.
Rashi
when I cause My sword to fly before their faces [Heb. בְּעוֹפְפִי,] an expression of a flying bird, when I send upon you the army of My emissaries through their land.
Rashi
and they will quake at their ruin [Heb. לִרְגָעִים,] to ruins, lest ruin come upon them as well. Another explanation: an expression of an actual moment (רֶגַע). In this sense, Menachem (p. 162) connects it.
Rashi
everyone for himself each one concerning himself, soi- meme in French, for himself.