וְיָשְׁב֣וּ עַל־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֤ר נָתַ֙תִּי֙ לְעַבְדִּ֣י לְיַֽעֲקֹ֔ב אֲשֶׁ֥ר יָֽשְׁבוּ־בָ֖הּ אֲבֽוֹתֵיכֶ֑ם וְיָשְׁב֣וּ עָלֶ֡יהָ הֵ֠מָּה וּבְנֵיהֶ֞ם וּבְנֵ֤י בְנֵיהֶם֙ עַד־עוֹלָ֔ם וְדָוִ֣ד עַבְדִּ֔י נָשִׂ֥יא לָהֶ֖ם לְעוֹלָֽם׃
און זײ װעלן זיצן אױף דעם לאַנדװאָס איך האָב געגעבן צו מײַן קנעכט, צו יעקבֿן, װאָס אײַערע עלטערן זײַנען געזעסן דערין;און זײ װעלן זיצן דערױף, זײ, און זײערע קינדער, און זײערע קינדסקינדער ביז אײביק;און מײַן קנעכט דוד װעט זײ זײַן אַ פֿירשט אױף אײביק.
Tze'enah Ure'enah
“They will live in the land that I have given to my servant Jacob” [37:25]. They will occupy the land that I gave to My servant Jacob, broad without measure or limit, that their ancestors occupied and which they and their children will occupy forever. My servant David will be their prince forever.
Rashi
to My servant, to Jacob As I gave it to Jacob, without boundaries.