הֹבִ֥ישׁ מוֹאָ֛ב כִּֽי־חַ֖תָּה הילילי [הֵילִ֣ילוּ ׀] וזעקי [וּֽזְעָ֑קוּ] הַגִּ֣ידוּ בְאַרְנ֔וֹן כִּ֥י שֻׁדַּ֖ד מוֹאָֽב׃
צו שאַנד געװאָרן איז מואבֿ, װאָרום זי איז צעבראָכן געװאָרן; יאָמערט און שרײַט, זאָגט אָן אין אַרנון, אַז פֿאַרװיסט געװאָרן איז מואבֿ.
מצודת דוד
הוביש מואב. עיר מואב ראש המקום נתביישה כי גם היא חתה ונשברה ולכן עשי יללה וזעקי במר נפש: