מִדָּ֤ן נִשְׁמַע֙ נַחְרַ֣ת סוּסָ֗יו מִקּוֹל֙ מִצְהֲל֣וֹת אַבִּירָ֔יו רָעֲשָׁ֖ה כָּל־הָאָ֑רֶץ וַיָּב֗וֹאוּ וַיֹּֽאכְלוּ֙ אֶ֣רֶץ וּמְלוֹאָ֔הּ עִ֖יר וְיֹ֥שְׁבֵי בָֽהּ׃ (ס)
פֿון דָן הערט זיך דאָס סאָפּען פֿון זײַנע פֿערד, פֿון דעם קָול פֿון די הירזשעס פֿון זײַנע אָגערס ציטערט דאָס גאַנצע לאַנד; און זײ קומען און פֿאַרצערן דאָס לאַנד און איר פֿולקײט, די שטאָט און די װױנער אין איר.
Rashi
From Dan is heard Because they worshipped the calf that was in Dan.
Rashi
the neighing of their stallions The neighing of joy of his horses, and we find elsewhere that horses are called אבּירים (Jud. 5:22) by reason of the prancings, “the prancings of their mighty ones (אבּיריו),” an expression of (Nahum 3:2) “a prancing horse.” And Jonathan renders: from the sound of the steps of their mighty ones.