וַאֲשִׁיתֵ֣הוּ בָתָ֗ה לֹ֤א יִזָּמֵר֙ וְלֹ֣א יֵעָדֵ֔ר וְעָלָ֥ה שָׁמִ֖יר וָשָׁ֑יִת וְעַ֤ל הֶעָבִים֙ אֲצַוֶּ֔ה מֵהַמְטִ֥יר עָלָ֖יו מָטָֽר׃
און איך װעל אים מאַכן אַ װיסטעניש; ניט באַשניטן און ניט אַרומגעגראָבן װעט ער װערן, און ער װעט פֿאַרװאַקסן מיט דערנער און װילדגעװעקס, און אױך די װאָלקנס װעל איך באַפֿעלן, ניט צו רעגענען אױף אים קײן רעגן.
Rashi
And I will make it a desolation Heb. בָתָה, an expression of desolation and emptiness. Compare (infra 7:19): “in the desolate valleys (הַבַּתּוֹת).”
Rashi
nor hoed Heb. יֵעָדֵר ; this is an expression of digging in a vineyard.
Rashi
the shamir and desolation will come up Heb. שָׁמִיר וָשָׁיִת. Menahem ben Seruk interprets them as kinds of thorns (Machbereth Menahem p. 176), but I say that “shamir” is a word denoting a strong worm that splits stones, with which Solomon built the Temple, like the matter that is written (Ezekiel 3:19), “Like a shamir, stronger than rock.”
Rashi
desolation Heb. שַׁיִת, an expression similar to (Lamentations 3:47), “desolation (הַשְׁאֵת) and breach,” an expression similar to (infra 6:11), “shall be made desolate (תִּשָּׁאֶה) [as a wilderness”; i.e., it will be] empty with no one seeking it to enter it, and thereby worms will overrun it.