עוּרִ֨י עוּרִ֤י לִבְשִׁי־עֹז֙ זְר֣וֹעַ יְהוָ֔ה ע֚וּרִי כִּ֣ימֵי קֶ֔דֶם דֹּר֖וֹת עוֹלָמִ֑ים הֲל֥וֹא אַתְּ־הִ֛יא הַמַּחְצֶ֥בֶת רַ֖הַב מְחוֹלֶ֥לֶת תַּנִּֽין׃
דערװעק דיך, דערװעק דיך, באַקלײד דיך מיט שטאַרקײט, דו אָרעם פֿון גאָט; דערװעק דיך װי אין די טעג פֿון אַ מאָל, אין די דורות פֿון פֿאַרצײַטן.
Ibn Ezra
עורי Awake. The accent is on the last syllable; there are many instances of this exception.9According to the rules of accentuation in Hebrew, the accent should be on the first syllable. See I. E. on 3:26, note 25.
Rashi
Rahab [lit. pride.] Egypt, about whom it is written (supra 30:7): “They are haughty (רַהַב), idlers.”
Rashi
slew Heb. מְחוֹלֶלֶת, an expression of slaying, related to חָלָל.