וְלֹֽא־הֹסִ֥יף עוֹד֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם לָצֵ֖את מֵֽאַרְצ֑וֹ כִּֽי־לָקַ֞ח מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֗ל מִנַּ֤חַל מִצְרַ֙יִם֙ עַד־נְהַר־פְּרָ֔ת כֹּ֛ל אֲשֶׁ֥ר הָיְתָ֖ה לְמֶ֥לֶךְ מִצְרָֽיִם׃ (פ)
און דער מלך פֿון מצרים איז מער װידער ניט אַרױסגעגאַנגען פֿון זײַן לאַנד, װאָרום דער מלך פֿון בָבֿל האָט צוגענומען, פֿון דעם באַך פֿון מצרים ביז דעם טײַך פּרת, אַלץ װאָס געהערט צום מלך פֿון מצרים.
Metzudat David
To anoint a king over Judah just like he anointed Yehoyakim
Ralbag
And the king of Egypt came not again any more out of his land: This is said to remark that God took vengeance against him for Josiah, whom he killed when he went up to fight near the river Euphrates.
Rashi
For the king of Bavel had taken, etc. For he defeated him in battle in the fourth year of Yehoyakim in Charchemish on the Euphrates River, as it is written in the Book of Yirmiyohu.546:2.