וּמָצָ֣אתָ אֶת־לְבָבוֹ֮ נֶאֱמָ֣ן לְפָנֶיךָ֒ וְכָר֨וֹת עִמּ֜וֹ הַבְּרִ֗ית לָתֵ֡ת אֶת־אֶרֶץ֩ הַכְּנַעֲנִ֨י הַחִתִּ֜י הָאֱמֹרִ֧י וְהַפְּרִזִּ֛י וְהַיְבוּסִ֥י וְהַגִּרְגָּשִׁ֖י לָתֵ֣ת לְזַרְע֑וֹ וַתָּ֙קֶם֙ אֶת־דְּבָרֶ֔יךָ כִּ֥י צַדִּ֖יק אָֽתָּה׃
און האָסט געפֿונען זײַן האַרץ געטרײַ פֿאַר דיר, און האָסט געשלאָסן מיט אים אַ בונד צו געבן דאָס לאַנד פֿון דעם כּנַעֲני, דעם חִתּי, דעם אֶמוֹרי, און דעם פּרִזי, און דעם יבֿוסי, און דעם גִרגָשי – עס צו געבן צו זײַן זאָמען; און האָסט מקיים געװען דײַנע װערטער, װאָרום אַ גערעכטער ביסטו.
Rashi
and You made Heb. וְכָרוֹת, lit. and cutting, an expression of doing.