וַיֹּֽאמְר֨וּ זִקְנֵ֣י הָעֵדָ֔ה מַה־נַּעֲשֶׂ֥ה לַנּוֹתָרִ֖ים לְנָשִׁ֑ים כִּֽי־נִשְׁמְדָ֥ה מִבִּנְיָמִ֖ן אִשָּֽׁה׃
און די עלטסטע פֿון דער עדה האָבן געזאָגט: װאָס זאָלן מיר טאָן װעגן װײַבער פֿאַר די איבעריקע, אַז װײַבער זײַנען פֿאַרטיליקט געװאָרן פֿון בנימין?
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.