וְהָיָ֡ה כִּֽי־יָבֹ֣אוּ אֲבוֹתָם֩ א֨וֹ אֲחֵיהֶ֜ם לרוב [לָרִ֣יב ׀] אֵלֵ֗ינוּ וְאָמַ֤רְנוּ אֲלֵיהֶם֙ חָנּ֣וּנוּ אוֹתָ֔ם כִּ֣י לֹ֥א לָקַ֛חְנוּ אִ֥ישׁ אִשְׁתּ֖וֹ בַּמִּלְחָמָ֑ה כִּ֣י לֹ֥א אַתֶּ֛ם נְתַתֶּ֥ם לָהֶ֖ם כָּעֵ֥ת תֶּאְשָֽׁמוּ׃ (ס)
און עס װעט זײַן, װי זײערע פֿאָטערס אָדער זײערע ברידער װעלן קומען זיך קריגן מיט אונדז, אַזױ װעלן מיר זאָגן צו זײ: לײַטזעליקט זײ אונדז, װאָרום ניט פֿאַר איטלעכן האָבן מיר געקריגן אַ װײַב אין דער מלחמה; איבריקנס האָט איר זײ זײ ניט געגעבן, אַז איר זאָלט אַצונד שולדיק זײַן.
Rashi
We shall tell them we were merciful with them. We were merciful with them because they did not know what to do, as we could not provide each of these men with a wife at the time of the war with Yoveish Gilod, except for four hundred of them. And if it is your oath that disturbs you, there is nothing sinful here on your part, since you were not the ones who provided them with your daughters, so that you would now be blameworthy. Peaceful salutations, have no fear!