וַתֵּ֜לֶךְ יַ֤ד בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ הָל֣וֹךְ וְקָשָׁ֔ה עַ֖ל יָבִ֣ין מֶֽלֶךְ־כְּנָ֑עַן עַ֚ד אֲשֶׁ֣ר הִכְרִ֔יתוּ אֵ֖ת יָבִ֥ין מֶֽלֶךְ־כְּנָֽעַן׃ (פ)
און די האַנט פֿון די קינדער פֿון ישׂראל איז געװאָרן אַלץ שװערער אױףֿ יָבֿין דעם מלך פֿון כּנַען, ביז װאַנען זײ האָבן פֿאַרשניטן יָבֿין דעם מלך פֿון כּנַען.