וַיַּ֤עַשׂ יְהוָה֙ כֵּ֔ן וַיָּבֹא֙ עָרֹ֣ב כָּבֵ֔ד בֵּ֥יתָה פַרְעֹ֖ה וּבֵ֣ית עֲבָדָ֑יו וּבְכָל־אֶ֧רֶץ מִצְרַ֛יִם תִּשָּׁחֵ֥ת הָאָ֖רֶץ מִפְּנֵ֥י הֶעָרֹֽב׃
און גאָט האָט אַזױ געטאָן: און עס איז געקומען אַ געדיכט געמיש פליגן אין הױז פֿון פַּרעהן, און אין הױז פֿון זײַנע קנעכט, און אין גאַנצן לאַנד מִצרַיִם. דאָס לאַנד איז פֿאַרװיסט געװאָרן פֿון װעגן דעם געמיש פליגן.
Rashi
תשחת הארץ means the ground was being destroyed (the imperfect tense denotes what was then going on continuously), and so the Targum has אתחבלת ארעא (the participle) the ground was being ruined.
Or HaChaim
תשחת הארץ, the land was ruined. This means that the beasts would destroy everything except the human beings.
Siftei Chakhamim
אתחבלת ארעא (past tense). Rashi is answering the question: Why is [it written] תשחת הארץ a term that denotes the future tense, if the land had already been devastated? Therefore Rashi cites Onkelos, who explains the term as אתחבלת ארעא , to prove that this term also denotes the past or present tense.