חַטָּאתִ֨י אוֹדִ֪יעֲךָ֡ וַעֲוֺ֘נִ֤י לֹֽא־כִסִּ֗יתִי אָמַ֗רְתִּי אוֹדֶ֤ה עֲלֵ֣י פְ֭שָׁעַי לַיהוָ֑ה וְאַתָּ֨ה נָ֘שָׂ֤אתָ עֲוֺ֖ן חַטָּאתִ֣י סֶֽלָה׃
האָב איך דיך געלאָזט װיסן מײַן חטא, און מײַן זינד האָב איך ניט פֿאַרדעקט. איך האָב געזאָגט: איך װעל זיך מודה זײַן אױף מײַנעפֿאַרברעכן צו גאָט;און דו האָסט פֿאַרגעבן די שולד פֿון מײַן זינד. סֶלָה.
Rashi
I would inform You of my sin always. This is a present tense. For I said, It is good that I should confess my transgressions to the Lord, and now that I confessed and said to Nathan the prophet, “I have sinned,” (as in II Samuel 12:13)...You forgave the iniquity of my sin as the matter that is stated there (verse 13): “Also the Lord has removed your sin, etc.”