וְהָיְתָ֣ה יָדִ֗י אֶֽל־הַנְּבִיאִ֞ים הַחֹזִ֣ים שָׁוְא֮ וְהַקֹּסְמִ֣ים כָּזָב֒ בְּס֧וֹד עַמִּ֣י לֹֽא־יִהְי֗וּ וּבִכְתָ֤ב בֵּֽית־יִשְׂרָאֵל֙ לֹ֣א יִכָּתֵ֔בוּ וְאֶל־אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֣א יָבֹ֑אוּ וִידַעְתֶּ֕ם כִּ֥י אֲנִ֖י אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
און מײַן האַנט װעט זײַן אױף די נבֿיאיםװאָס זעען פֿאַלשקײט און װאָרזאָגן ליגן;אין דעם באַראָט פֿון מײַן פֿאָלק װעלן זײ ניט זײַן, און אין דעם געשריפֿטס פֿון דעם הױז פֿון ישׂראלװעלן זײ ניט פֿאַרשריבן װערן, און אױף דער ערד פֿון ישׂראל װעלן זײ ניט קומען;און איר װעט װיסן אַז איך בין גאָט ה׳.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.