וַיּ֤וֹאֶל הָֽאֱמֹרִי֙ לָשֶׁ֣בֶת בְּהַר־חֶ֔רֶס בְּאַיָּל֖וֹן וּבְשַֽׁעַלְבִ֑ים וַתִּכְבַּד֙ יַ֣ד בֵּית־יוֹסֵ֔ף וַיִּהְי֖וּ לָמַֽס׃
און דער אֶמורי איז באַשטאַנען צו בלײַבן זיצן אין הַר-חֶרס, אין אַיָלון, און אין שַעַלבֿים; אָבער די האַנט פֿון דעם הױז פֿון יוסףֿ איז געװען שװער [אױףֿ זײ], און זײ זײַנען געװאָרן צו צינדז.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.