וְאָֽנֹכִי֙ לֹֽא־חָטָ֣אתִי לָ֔ךְ וְאַתָּ֞ה עֹשֶׂ֥ה אִתִּ֛י רָעָ֖ה לְהִלָּ֣חֶם בִּ֑י יִשְׁפֹּ֨ט יְהוָ֤ה הַשֹּׁפֵט֙ הַיּ֔וֹם בֵּ֚ין בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וּבֵ֖ין בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן׃
האָב איך דאָך אַקעגן דיר ניט געזינדיקט, און דו טוסט מיט מיר בײז, מלחמה צו האַלטן אױףֿ מיר. זאָל גאָט דער משפּטער משפּטן הײַנט צװישן די קינדער פֿון ישׂראל און צװישן די קינדער פֿון עמון.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.