וַיָּבֹ֨א יִפְתָּ֣ח הַמִּצְפָּה֮ אֶל־בֵּיתוֹ֒ וְהִנֵּ֤ה בִתּוֹ֙ יֹצֵ֣את לִקְרָאת֔וֹ בְתֻפִּ֖ים וּבִמְחֹל֑וֹת וְרַק֙ הִ֣יא יְחִידָ֔ה אֵֽין־ל֥וֹ מִמֶּ֛נּוּ בֵּ֖ן אוֹ־בַֽת׃
און װי יפֿתּח איז אָנגעקומען קײן מִצפּה צו זײַן הױז, ערשט זײַן טאָכטער גײט אַרױס אים אַנטקעגן מיט פּױקן און מיט טענץ; און זי איז געװען בלױז אַן אײנײנציקע, ער האָט אַחוץ איר ניט געהאַט קײן זון און קײן טאָכטער.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.