וַיֹּ֤אמֶר לָהֶם֙ שִׁמְשׁ֔וֹן אָחֽוּדָה־נָּ֥א לָכֶ֖ם חִידָ֑ה אִם־הַגֵּ֣ד תַּגִּידוּ֩ אוֹתָ֨הּ לִ֜י שִׁבְעַ֨ת יְמֵ֤י הַמִּשְׁתֶּה֙ וּמְצָאתֶ֔ם וְנָתַתִּ֤י לָכֶם֙ שְׁלֹשִׁ֣ים סְדִינִ֔ים וּשְׁלֹשִׁ֖ים חֲלִפֹ֥ת בְּגָדִֽים׃
האָט שמשון צו זײ געזאָגט: לאָמיך אַקאָרשט אײַך ראָטן אַ רעטעניש; אױב זאָגן װעט איר עס מיר זאָגן אין די זיבן טעג פֿון דעם מאָלצײַט, און װעט טרעפֿן, װעל איך אײַך געבן דרײַסיק לײַנענע טיכער און דרײַסיק גאַנג קלײדער.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.