וַתִּתְקַע֙ בַּיָּתֵ֔ד וַתֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו פְּלִשְׁתִּ֥ים עָלֶ֖יךָ שִׁמְשׁ֑וֹן וַיִּיקַץ֙ מִשְּׁנָת֔וֹ וַיִּסַּ֛ע אֶת־הַיְתַ֥ד הָאֶ֖רֶג וְאֶת־הַמַּסָּֽכֶת׃
האָט זי זײ באַפֿעסטיקט מיטן פֿלעקל, און האָט אַ זאָג געטאָן צו אים: פּלִשתּים זײַנען אױףֿ דיר, שמשון! האָט ער זיך אױפֿגעכאַפּט פֿון זײַן שלאָףֿ, און האָט אַרױסגעריסן דאָס װעבפֿלעקל און דאָס געװעב.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.