וְזֶה־לְּךָ֞ תְּרוּמַ֣ת מַתָּנָ֗ם לְכָל־תְּנוּפֹת֮ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ לְךָ֣ נְתַתִּ֗ים וּלְבָנֶ֧יךָ וְלִבְנֹתֶ֛יךָ אִתְּךָ֖ לְחָק־עוֹלָ֑ם כָּל־טָה֥וֹר בְּבֵיתְךָ֖ יֹאכַ֥ל אֹתֽוֹ׃
און דאָס געהערט צו דיר: די אָפּשײדונג פֿון זײער גאָב בײַ אַלע אױפֿהײבונגען פֿון די קינדער פֿון ישׂראל; צו דיר האָב איך זײ געגעבן, און צו דײַנע זין און צו דײַנע טעכטער מיט דיר, פֿאַר אַן אײביקן רעכט; איטלעכער װאָס איז רײן אין דײַן הױז מעג עס עסן.
Mishneh Torah, Foreign Worship and Customs of the Nations
The firstborn and the tithes of animals therein, if they be unblemished they are as devoted things of the altar, and they shall be put to death; the blemished are included in its cattle and must be destroyed as spoil. The heaveoffering therein, if the priest already had taken possession thereof it shall be left to rot away because it is his property, but if it be as yet in the hand of the Israelite, it shall be given to a priest of another territory, because it is property of heaven and the devotion thereon is a bodily devotion.19Ibid. 111b. C.