וַאֲנִ֞י הִנֵּ֧ה לָקַ֣חְתִּי אֶת־הַלְוִיִּ֗ם מִתּוֹךְ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל תַּ֧חַת כָּל־בְּכ֛וֹר פֶּ֥טֶר רֶ֖חֶם מִבְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְהָ֥יוּ לִ֖י הַלְוִיִּֽם׃
און איך, זע, האָב גענומען די לוִיִים פֿון צװישן די קינדער פֿון ישׂראל אָנשטאָט איטלעכן בכָור װאָס עפֿנט דעם טראַכט צװישן די קינדער פֿון ישׂראל; און די לוִיִים זאָלן געהערן צו מיר.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.