וַיֶּאְסֹ֤ר יוֹסֵף֙ מֶרְכַּבְתּ֔וֹ וַיַּ֛עַל לִקְרַֽאת־יִשְׂרָאֵ֥ל אָבִ֖יו גֹּ֑שְׁנָה וַיֵּרָ֣א אֵלָ֗יו וַיִּפֹּל֙ עַל־צַוָּארָ֔יו וַיֵּ֥בְךְּ עַל־צַוָּארָ֖יו עֽוֹד׃
און יוֹסף האָט אײַנגעשפּאַנט זײַן רײַטװאָגן, און איז אַרױפֿגעגאַנגען אַנטקעגן זײַן פֿאָטער ישׂראלן קײן גוֹשֶן. און װי ער האָט זיך געװיזן פֿאַר אים, אַזױ איז ער אים געפֿאַלן אױפֿן האַלדז, און ער האָט לאַנג געװײנט אױף זײַן האַלדז.
Mishneh Torah, Reading the Shema
While reading the Shema, one must not wink with the eyes, signal with the lips, or point with the fingers, so that his recital shall not be perfunctory. If he did any of these things, he has, though fulfilling his duty, been guilty of unbecoming conduct. A person should read the Shema so that the words are audible to himself. If he has not done so, he has nevertheless fulfilled his duty. He should enunciate the letters distinctly. If he has not done so, he has nevertheless fulfilled his duty.