כֵּ֗ן בְּנ֣וֹת צְלָפְחָד֮ דֹּבְרֹת֒ נָתֹ֨ן תִּתֵּ֤ן לָהֶם֙ אֲחֻזַּ֣ת נַחֲלָ֔ה בְּת֖וֹךְ אֲחֵ֣י אֲבִיהֶ֑ם וְהַֽעֲבַרְתָּ֛ אֶת־נַחֲלַ֥ת אֲבִיהֶ֖ן לָהֶֽן׃
גערעכט טענהן די טעכטער פֿון צלָפֿחָדן: געבן זאָלסטו זײ געבן אַן אײגנטום פֿון אַ נחלה צװישן די ברידער פֿון זײער פֿאָטער, און זאָלסט מאַכן איבערגײן די נחלה פֿון זײער פֿאָטער צו זײ.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.