וְהִנֵּ֗ה כִּדְמוּת֙ בְּנֵ֣י אָדָ֔ם נֹגֵ֖עַ עַל־שְׂפָתָ֑י וָאֶפְתַּח־פִּ֗י וָאֲדַבְּרָה֙ וָאֹֽמְרָה֙ אֶל־הָעֹמֵ֣ד לְנֶגְדִּ֔י אֲדֹנִ֗י בַּמַּרְאָה֙ נֶהֶפְכ֤וּ צִירַי֙ עָלַ֔י וְלֹ֥א עָצַ֖רְתִּי כֹּֽחַ׃
ערשט אַזױ װי אַ געשטאַלט פֿון מענטשנקינדער האָט מיך אָנגערירט אױף די ליפּן, און איך האָב געעפֿנט מײַן מױל, און איך האָב גערעדט און געזאָגט צו דעם װאָס איז געשטאַנען אַקעגן מיר: מײַן האַר, פֿון דער זעונג זײַנען װײען געקומען אױף מיר, און איך האָב מער ניט קײן כּוֹח.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.