לֹ֤א אֶֽעֱשֶׂה֙ חֲר֣וֹן אַפִּ֔י לֹ֥א אָשׁ֖וּב לְשַׁחֵ֣ת אֶפְרָ֑יִם כִּ֣י אֵ֤ל אָֽנֹכִי֙ וְלֹא־אִ֔ישׁ בְּקִרְבְּךָ֣ קָד֔וֹשׁ וְלֹ֥א אָב֖וֹא בְּעִֽיר׃
איך װעל ניט אױספֿירן מײַן גרימצאָרן, איך װעל מער ניט אומברענגען אפֿרים; װאָרום גאָט בין איך און ניט אַ מענטש – דער הײליקער צװישן דיר – און איך װעל ניט קומען מיט צאָרן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.