כִּ֣י ק֥וֹל נְהִ֛י נִשְׁמַ֥ע מִצִּיּ֖וֹן אֵ֣יךְ שֻׁדָּ֑דְנוּ בֹּ֤שְׁנֽוּ מְאֹד֙ כִּֽי־עָזַ֣בְנוּ אָ֔רֶץ כִּ֥י הִשְׁלִ֖יכוּ מִשְׁכְּנוֹתֵֽינוּ׃ (ס)
װאָרום אַ יאָמער-קָול הערט זיך פֿון צִיוֹן: װי זײַנען מיר פֿאַרװיסט געװאָרן! מיר זײַנען פֿאַרשעמט ביז גאָר, װײַל מיר האָבן פֿאַרלאָזן דאָס לאַנד, װײַל אַרױסגעװאָרפֿן האָבן אונדז אונדזערע װױנונגען.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.