בִּיבֹ֤שׁ קְצִירָהּ֙ תִּשָּׁבַ֔רְנָה נָשִׁ֕ים בָּא֖וֹת מְאִיר֣וֹת אוֹתָ֑הּ כִּ֣י לֹ֤א עַם־בִּינוֹת֙ ה֔וּא עַל־כֵּן֙ לֹֽא־יְרַחֲמֶ֣נּוּ עֹשֵׂ֔הוּ וְיֹצְר֖וֹ לֹ֥א יְחֻנֶּֽנּוּ׃ (ס)
װען אירע ריטלעך זײַנען פֿאַרדאַרט, װעלן זײ אָפּגעבראָכן װערן; װײַבער קומען און צינדן זי אָן. װאָרום אַ פֿאָלק אָן פֿאַרשטאַנדיקײט איז דאָס; דרום װעט אים ניט דערבאַרימען זײַן בורא, און זײַן באַשעפֿער װעט אים ניט לײַטזעליקן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.