לָכֵן֩ כֶּאֱכֹ֨ל קַ֜שׁ לְשׁ֣וֹן אֵ֗שׁ וַחֲשַׁ֤שׁ לֶֽהָבָה֙ יִרְפֶּ֔ה שָׁרְשָׁם֙ כַּמָּ֣ק יִֽהְיֶ֔ה וּפִרְחָ֖ם כָּאָבָ֣ק יַעֲלֶ֑ה כִּ֣י מָאֲס֗וּ אֵ֚ת תּוֹרַת֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וְאֵ֛ת אִמְרַ֥ת קְדֽוֹשׁ־יִשְׂרָאֵ֖ל נִאֵֽצוּ׃
דרום, אַזױ װי אַ צונג פֿון פֿײַער פֿאַרצערט שטרױ, און װי דאָס דאַרע גראָז זינקט אַראָפּ אין דער פֿלאַם, אַזױ װעט זײער װאָרצל זײַן אַזױ װי פֿױלעכץ, און זײער בלי װעט אױפֿגײן אַזױ װי שטױב; װאָרום זײ האָבן פֿאַרװאָרפֿן די תּורה פֿון גאָט פֿון צבֿאות, און דעם װאָרט פֿון הײליקן פֿון ישׂראל האָבן זײ פֿאַראַכט.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.