בַּיּ֨וֹם הַה֜וּא יִשָּׂ֧א עֲלֵיכֶ֣ם מָשָׁ֗ל וְנָהָ֨ה נְהִ֤י נִֽהְיָה֙ אָמַר֙ שָׁד֣וֹד נְשַׁדֻּ֔נוּ חֵ֥לֶק עַמִּ֖י יָמִ֑יר אֵ֚יךְ יָמִ֣ישׁ לִ֔י לְשׁוֹבֵ֥ב שָׂדֵ֖ינוּ יְחַלֵּֽק׃
אין יענעם טאָג װעט מען אױפֿהײבן אױף אײַך אַ שפּרוך, און מע װעט קלאָגן אַ קלאָג פֿון באַקלאָגעניש, מע װעט זאָגן: פֿאַרװיסטן פֿאַרװיסט זײַנען מיר געװאָרן; דעם טײל פֿון מײַן פֿאָלק טוט ער בײַטן. װי טוט ער מיך דערװײַטערן! דעם אַװעקרױבער צעטײלט ער אונדזערע פֿעלדער.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.