וַיְהִ֞י מִקֵּ֣ץ ׀ שְׁנַ֣יִם חֳדָשִׁ֗ים וַתָּ֙שָׁב֙ אֶל־אָבִ֔יהָ וַיַּ֣עַשׂ לָ֔הּ אֶת־נִדְר֖וֹ אֲשֶׁ֣ר נָדָ֑ר וְהִיא֙ לֹא־יָדְעָ֣ה אִ֔ישׁ וַתְּהִי־חֹ֖ק בְּיִשְׂרָאֵֽל׃
און עס איז געװען צום סָוףֿ פֿון צװײ חדשים, האָט זי זיך אומגעקערט צו איר פֿאָטער, און ער האָט געטאָן צו איר זײַן נדר װאָס ער האָט אַ נדר געטאָן. און זי האָט פֿון קײן מאַן ניט געװוּסט. און עס איז געװאָרן אַ מנהג אין ישׂראל:
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.