וַתֹּ֕אמֶר פְּלִשְׁתִּ֥ים עָלֶ֖יךָ שִׁמְשׁ֑וֹן וַיִּקַ֣ץ מִשְּׁנָת֗וֹ וַיֹּ֙אמֶר֙ אֵצֵ֞א כְּפַ֤עַם בְּפַ֙עַם֙ וְאִנָּעֵ֔ר וְהוּא֙ לֹ֣א יָדַ֔ע כִּ֥י יְהוָ֖ה סָ֥ר מֵעָלָֽיו׃
האָט זי אַ זאָג געטאָן: פּלִשתּים זײַנען אױףֿ דיר, שמשון! און ער האָט זיך אױפֿגעכאַפּט פֿון זײַן שלאָףֿ, און האָט געזאָגט: איך װעל אַרױסגײן װי אַלע מאָל, און װעל מיך פֿאַנאַנדערטרײסלען. און ער האָט ניט געװוּסט אַז גאָט האָט זיך אָפּגעטאָן פֿון אים.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.