יִסּ֨וֹב כָּל־הָאָ֤רֶץ כָּעֲרָבָה֙ מִגֶּ֣בַע לְרִמּ֔וֹן נֶ֖גֶב יְרֽוּשָׁלִָ֑ם וְֽרָאֲמָה֩ וְיָשְׁבָ֨ה תַחְתֶּ֜יהָ לְמִשַּׁ֣עַר בִּנְיָמִ֗ן עַד־מְק֞וֹם שַׁ֤עַר הָֽרִאשׁוֹן֙ עַד־שַׁ֣עַר הַפִּנִּ֔ים וּמִגְדַּ֣ל חֲנַנְאֵ֔ל עַ֖ד יִקְבֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃
דאָס גאַנצע לאַנד װעט פֿאַרקערט װערן װי דער פּלױן, פֿֿון גֶבַע ביז רִמוֹן, אין דָרום פֿֿון ירושָלַיִם; און זי װעט זיצן דערהױבן אױף איר אָרט, פֿֿון דעם טױער פֿֿון בנימין ביז דעם אָרט פֿֿון ערשטן טױער, ביז דעם װינקלטױער, און פֿֿון דעם טורעם פֿֿון חַנַנאֵל ביז דעם מלכס קעלטערן.
Guide for the Perplexed
THE primary meaning of the Hebrew yashab is “he was seated,” as “Now Eli the priest sat (yashab) upon a seat” (1 Sam. 1:9); but, since a person can best remain motionless and at rest when sitting, the term was applied to everything that is permanent and unchanging; thus, in the promise that Jerusalem should remain constantly and permanently in an exalted condition, it is stated,” She will rise and sit in her place” (Zech. 14:10); further,” He maketh the woman who was childless to sit as a joyful mother of children” (Ps. 113:9); i.e., He makes her happy condition to be permanent and enduring.