לְאִמֹּתָם֙ יֹֽאמְר֔וּ אַיֵּ֖ה דָּגָ֣ן וָיָ֑יִן בְּהִֽתְעַטְּפָ֤ם כֶּֽחָלָל֙ בִּרְחֹב֣וֹת עִ֔יר בְּהִשְׁתַּפֵּ֣ךְ נַפְשָׁ֔ם אֶל־חֵ֖יק אִמֹּתָֽם׃ (ס)
זײ זאָגן צו זײערע מוטערס: װוּ איז קאָרן און װײַן? װען זײ חלשן װי דערשלאָגענע אין די גאַסן פֿון שטאָט, װען זײער זעל גיסט זיך אױס אױף דער ברוסט פֿון זײערע מוטערס.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.