ר֤וּחַ אַפֵּ֙ינוּ֙ מְשִׁ֣יחַ יְהוָ֔ה נִלְכַּ֖ד בִּשְׁחִיתוֹתָ֑ם אֲשֶׁ֣ר אָמַ֔רְנוּ בְּצִלּ֖וֹ נִֽחְיֶ֥ה בַגּוֹיִֽם׃ (ס)
דער אָטעם פֿון אונדזער נאָז, דער געזאַלבטער פֿון גאָט, איז געפֿאַנגען געװאָרן אין זײערע גריבער; דער, װאָס מיר האָבן געזאָגט: אין זײַן שאָטן װעלן מיר לעבן צװישן די פֿעלקער.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.