וְיֶ֨תֶר הַגִּלְעָ֤ד וְכָל־הַבָּשָׁן֙ מַמְלֶ֣כֶת ע֔וֹג נָתַ֕תִּי לַחֲצִ֖י שֵׁ֣בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֑ה כֹּ֣ל חֶ֤בֶל הָֽאַרְגֹּב֙ לְכָל־הַבָּשָׁ֔ן הַה֥וּא יִקָּרֵ֖א אֶ֥רֶץ רְפָאִֽים׃
און דעם רעשט פֿון גִלעָד, און גאַנץ בשָן, דאָס קיניגרײַך פֿון עוֹגן, האָב איך געגעבן צום האַלבן שבֿט מנשה; די גאַנצע געגנט פֿון אַרגוֹבֿ – יענער גאַנצער בשָן װערט גערופֿן דאָס לאַנד פֿון די רפֿאים.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.