אִסְפוּ־עָ֞ם קַדְּשׁ֤וּ קָהָל֙ קִבְצ֣וּ זְקֵנִ֔ים אִסְפוּ֙ עֽוֹלָלִ֔ים וְיֹנְקֵ֖י שָׁדָ֑יִם יֵצֵ֤א חָתָן֙ מֵֽחֶדְר֔וֹ וְכַלָּ֖ה מֵחֻפָּתָֽהּ׃
זאַמלט אײַן דאָס פֿאָלק, פֿאַררופֿט די עדה, קלײַבט צונױף די זקנים, זאַמלט אײַן די קלײנע קינדער, און די װאָס זײגן די ברוסט; זאָל דער חתן אַרױסגײן פֿון זײַן קאַמער, און די כּלה פֿון איר געצעלט.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.