ייִדישער מחשבֿה אויף ירמיהו 27:22

בָּבֶ֥לָה יוּבָ֖אוּ וְשָׁ֣מָּה יִֽהְי֑וּ עַ֠ד י֣וֹם פָּקְדִ֤י אֹתָם֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וְהַֽעֲלִיתִים֙ וַהֲשִׁ֣יבֹתִ֔ים אֶל־הַמָּק֖וֹם הַזֶּֽה׃ (פ)

קײן בבֿל װעלן זײ געבראַכט װערן, און דאָרטן װעלן זײ זײַן, ביז דעם טאָג װאָס איך טו זיך דערמאָנען אָן זײ, זאָגט גאָט, און װעל זײ אױפֿברענגען און זײ אומקערן צו דעם דאָזיקן אָרט.

מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.