ייִדישער מחשבֿה אויף נחמיה 12:47

וְכָל־יִשְׂרָאֵל֩ בִּימֵ֨י זְרֻבָּבֶ֜ל וּבִימֵ֣י נְחֶמְיָ֗ה נֹֽתְנִ֛ים מְנָי֛וֹת הַמְשֹׁרְרִ֥ים וְהַשֹּׁעֲרִ֖ים דְּבַר־י֣וֹם בְּיוֹמ֑וֹ וּמַקְדִּשִׁים֙ לַלְוִיִּ֔ם וְהַלְוִיִּ֔ם מַקְדִּשִׁ֖ים לִבְנֵ֥י אַהֲרֹֽן׃ (פ)

און גאַנץ ישׂראל אין די טעג פֿון זרובבֿלן, און אין די טעג פֿון נחֶמיָהן, האָבן געגעבן די אָפּגאָבן פֿאַר די זינגערס און די טױערלײַט לױט דעם באַדאַרף פֿון איטלעכן טאָג; און זײ האָבן געהײליקט פֿאַר די לוִיִים, און די לוִיִים האָבן געהײליקט פֿאַר די קינדער פֿון אַהרן.

מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.