ייִדישער מחשבֿה אויף עזרא 10:1

וּכְהִתְפַּלֵּ֤ל עֶזְרָא֙ וּכְ֨הִתְוַדֹּת֔וֹ בֹּכֶה֙ וּמִתְנַפֵּ֔ל לִפְנֵ֖י בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֑ים נִקְבְּצוּ֩ אֵלָ֨יו מִיִּשְׂרָאֵ֜ל קָהָ֣ל רַב־מְאֹ֗ד אֲנָשִׁ֤ים וְנָשִׁים֙ וִֽילָדִ֔ים כִּֽי־בָכ֥וּ הָעָ֖ם הַרְבֵּה־בֶֽכֶה׃ (ס)

און װי עזרא האָט מתפּלל געװען און װי ער האָט זיך מתװדה געװען, װײנענדיק און זיך װאַרפֿנדיק פֿאַר גאָטס הױז, האָט זיך אָנגעזאַמלט צו אים פֿון ישׂראל זײער אַ גרױס געזעמל, מענער און װײַבער און קינדער; װאָרום דאָס פֿאָלק האָט געװײנט אַ גרױס געװײן.

מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.