אָמַ֜רְתִּי אַךְ־תִּירְאִ֤י אוֹתִי֙ תִּקְחִ֣י מוּסָ֔ר וְלֹֽא־יִכָּרֵ֣ת מְעוֹנָ֔הּ כֹּ֥ל אֲשֶׁר־פָּקַ֖דְתִּי עָלֶ֑יהָ אָכֵן֙ הִשְׁכִּ֣ימוּ הִשְׁחִ֔יתוּ כֹּ֖ל עֲלִילוֹתָֽם׃
האָב איך געטראַכט: װעסט געװיס מורא האָבן פֿאַר מיר, װעסט אַ מוסר נעמען;כּדי איר װױנונג זאָל ניט פֿאַרשניטן װערן, לױט אַלץ װאָס איך האָב באַפֿױלן װעגן איר;אָבער זײ האָבן זיך געפֿעדערטפֿאַרדאָרבן צו זײַן אין אַלע זײערע מעשׂים.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.