וַיַּכֵּ֡ם מֵעֲרוֹעֵר֩ וְעַד־בּוֹאֲךָ֨ מִנִּ֜ית עֶשְׂרִ֣ים עִ֗יר וְעַד֙ אָבֵ֣ל כְּרָמִ֔ים מַכָּ֖ה גְּדוֹלָ֣ה מְאֹ֑ד וַיִּכָּֽנְעוּ֙ בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ (פ)
און ער האָט זײ געשלאָגן פֿון ערוער און ביז דו קומסט קײן מנית, צװאַנציק שטעט, און ביז אָבֿל-כּרמים, זײער אַ גרױסן שלאַק. און די קינדער פֿון עמון זײַנען אונטערטעניק געװאָרן פֿאַר די קינדער פֿון ישׂראל.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.